Aryanic

Un1

 


سرپرست واحد استان تهران دانشگاه جامع علمی و کاربردی :

دانشگاه جامع علمی و کاربردی فرصتی برای به میدان آوردن وسیع بخش خصوصی فراهم آورده است.

دکتر فرامرز اکرمی سرپرست واحد استانی دانشگاه جامع علمی – کاربردی تهران به مناسبت بیست و پنجمین سال تاسیس دانشگاه جامع علمی کاربردی و با عنایت به سال اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال و تحقق اهداف و ماموریت های دانشگاه با توجه به اسناد بالادستی آمایش آموزش عالی و ایران 1404، طی مصاحبه ای با رسانه ها در خصوص نظام آموزش عالی کشور و جایگاه و دستاوردهای دانشگاه جامع علمی- کاربردی کشور به پاسخگویی به برخی از اظهارات منتقدین نظام آموزش عالی کشور پرداخت.

 

آقای دکتر اکرمی جنابعالی از مدیران با سابقه نظام آموزش عالی کشور هستید و اخیرا به سمت سرپرستی واحد استان تهران دانشگاه جامع علمی کاربردی منصوب شده اید. دستاوردهای دانشگاه و نظام دانشگاهی کشور را خصوصا در شرایط فعلی کشور چگونه می بینید. اخیرا نظام آموزش عالی کشور و دستاوردهای آن توسط برخی منتقدین و حتی بعضا برخی از دستگاه های دولتی مورد انتقادات قرار گرفته است. گفته شده است که دانشگاه جامع علمی و کاربردی از هدف اولیه تشکیل خود فاصله گرفته و نسبت به برخی از زیر نظام ها موفقیت کمتری داشته است.

 

 به اعتقاد شما، این ارزیابی تا چه اندازه قرین به واقعیت است؟

در تمدن و دنیای امروز ما نظام های آموزش عالی با توجه به ماهیت و ماموریت حیاتی و نقش آنها در رشد و توسعه تمدن و جامعه بشری، برای تولید، حفظ، توسعه و انتقال آخرین دستاوردهای علمی بین نسل ها، تبدیل به یک سرمایه و ثروت عظیم ملی و تمدنی شده اند. با یک مثال ساده شاید بتوان ابعادی از این موضوع را روشن کرد. شما حتی برای یک لحظه نیز نمی توانید هیچ جامعه و تمدنی را بدون این نظام ها و دستاوردهای عظیم آن تصور کنید. تصور هرچیزی در دنیای امروز ممکن است اما تصور کشوری بدون نظام آموزش و خصوصا در عالی ترین وجه آن یعنی نظام آموزش عالی، امری غیر ممکن است. تقریبا تمامی آثار حیات امروز را می توان در دایره نظام آموزش خلاصه و معنی کرد. الحمدالله ما در کشور به یمن تلاش ها و از خودگذشتگی شبانه روزی معلمین و متعلمین، استادان، دانش پژوهان، محققین و دانشمندان از سطح مناسب و قابل قبولی از علوم و دانش دنیا برخورداریم و این مهم به واسطه ایجاد و سامان دهی به نظام و نهادهای آموزشی، پژوهشی و فناوری کشور اتفاق افتاده و این امر بسیار بزرگ و مهمی است که هر ایرانی به آن باید افتخار کند. نظامی که پوشش کمّی نزدیک به 20 میلیونی را از جمعیت 80 میلیونی پوشش داده است. و بسیاری از دست پروردگان این نظام آموزشی مورد تمنا و تقاضای جهانی هستند و از طریق همین نیرو ها کشور در امور مختلف صنعتی، کشاورزی، خدمات و بخش های متنوع و متعدد اداره می شود و در جهان امروز توانمندی های خود را به رخ می کشد، رقابت و عرض اندام می کند. این ها علائمی نیستند که دانشگاه ها از مسیر های خود فاصله گرفته باشند. دانشگاه جامع علمی کاربردی به دنبال نیاز اساسی که در همه کشور های پیشرفته برای پوشش فضای مهارتی مورد نیاز ایجاد شده و در قدم های خود برای انجام ماموریت هایش روز به روز بر قوت و توان خود افزوده است.

 

تحلیل بخش بخش و به تفکیک نظام آموزش کشور امر بسیار بی معنایی است. حقیقت آن است که نظام آموزش در سیر تکوینی و تکاملی خود ساحت های مختلفی را تجربه و مورد بهره برداری قرار داده است. در حقیقت آنچه که امروز نهادینه شده است در جهت نیاز های جامعه امروز ما است و همه اجزای آن به نوبه خود مورد نیاز جامعه و کشور است. و حذف هر بخش از آن می تواند منجر به از کار افتادن بخشی از جامعه بهره مند از آن باشد. چه کسی می تواند بگوید که ارزش تعلیم و تربیت در سطح ابتدایی دارای ارزش کمتری از سطح متوسطه است. تنها افکار محدود که افق را فراموش کرده اند و در لحظه قضاوت می کنند ممکن است چنین داوری و استنباطی داشته باشند. توقعات و انتظارات طراحی شده ملی، اهداف و ماموریت های نظام آموزش عالی با عنایت به فرمایشات و منویات مقام معظم رهبری، اهداف اسناد بالادستی، اسناد آمایش آموزش عالی و ایران 1404، همه و همه دال بر دیدگاه نظام مند و حتی فرابخشی به زیر نظام ها دارد. برای مثال دانشگاه فنی و حرفه ای در نظام آموزش عالی فرصتی است برای آموزش های عمومی فنی و مهارتی و در مقابل ماموریت دانشگاه جامع علمی- کاربردی تولید، توسعه و انتقال مهارت های تخصصی درچارچوب علمی است. هریک از این زیر نظام ها فرصت هایی را برای بخشی از جمعیت کشور و متقاضیان آن فراهم می کنند. می توان این دو را در یک نظام آموزش فنی مهارتی ساماندهی کرد اما نمی توان هیچکدام از آنها را حذف به قرینه کرد. چرا که آنها مکمل هم هستند اما قرینه و موازی هم نیستند. و این ها هریک بخش های تکمیلی از نظام آموزش عالی و آموزش در کشور هستند. علاوه بر این دانشگاه جامع علمی و کاربردی فرصتی برای به میدان آوردن وسیع بخش خصوصی است که تقریبا در هیچیک از زیر نظام های بخش آموزش عالی و به این گستردگی و نظام مندی اتفاق نیفتاده است . این فرصت و سرمایه ویژه ای برای توسعه کشور است. خرد انگاشتن، کوچک و تحقیر کردن آن تنها ایجاد صدمه بر پیکرنظام آموزش عالی کشور است.

 

دانشگاه علمی و کاربردی چه ویژگی‌هایی در نظام آموزش عالی کشور به همراه داشته یا به عبارت دیگر، چه دستاوردهایی داشته است؟

دانشگاه جامع علمی- کاربردی نهادی است که در ترکیب نظام آموزش عالی کشور ماموریت تولید و انتقال آخرین دستاوردهای علمی- کاربردی را به متقاضیان و احاد جامعه دارد. در این راستا شاهد به عرصه آمدن سرمایه ها و دانش های پنهان در عرصه کاربرد و تجربه و نظام مند شدن آنها بر اساس رویه های آکادمیک و دانشگاهی هستیم. عمده دستاوردهای دانشگاه از این قرار است:

- این دانشگاه بخش آموزش مهارتی که در واقع گسترده ترین بخش از نیاز های جمعیت کشور را تشکیل می دهد را در جوار صنعت و

    محیط واقعی کار هدف قرار داده است.

- دانشگاه جامع علمی کاربردی کشور به یمن تلاش های صادقانه در جهت اهداف و ماموریت های محوله در ابعاد و سطوح مختلفی در فعالیت است. از دستاوردهای این حضور ایجاد نزدیک به 850 مرکز آموزش – کاربردی دولتی، خصوصی و عمومی در اقصی نقاط کشور است.

- وجود نزدیک به 800 کد رشته مهارتی و کاربردی و رشد و گسترش روزافزون آنها در ابعاد بسیار متنوع و متعدد و پایان ناپذیر در کسب و کار و فعالیت های اقتصادی.

- توانمند سازی شاغلین بخش های مختلف و آموزش آخرین دانش، تکنیک و فنون و مهارت های نظام مند به این افراد.

- فراهم کردن فرصت سریع برای اشتغال و ورود به جامعه برای جوانان برومندی که در پی ساختن آینده خود به یادگیری مهارت و حرفه ای روی می آورند به گونه ای که بیش از 80% دانش آموختگان آن موفق به کسب شغل شده اند.

- فراهم کردن فرصت یادگیری و هم پا شدن با دنیای امروز برای بخش عظیمی از جمعیت و گستره وسیعی از اقشار و افراد و جویندگان مهارت که از نظام و سیستم های آموزشی گران و یا دور از دسترس محروم هستند.

- امکان حفظ و توسعه مهارت، تجارب و دانش هایی که به سادگی با از دست رفتن صاحبان مهارت به فراموشی سپرده می شد.

- مهیا کردن امکان بهره مندی از آموزش های ساده و کوتاه مدت و فشرده در قالب تک درس و تک پودمان برای آشنایی و شناخت رویکرد ها، ابزار و تجهیزات اقتصادی، اجتماعی و رفاهی در دنیای امروز.

امروز این دانشگاه فرصت و فضایی است تا محروم ترین طبقات اجتماعی و یا کم بهره ترین افراد از سطوح مختلف بتوانند برای خود، برای آرزو های خود برای درک جهان امروز از طریق یادگیری در این فضا فرصتی را بیابند. این ها کارهای کوچکی نیستند. دانشگاه جامع علمی – کاربردی بال های پرواز انسان امروز گرفتارشده در قفس ساختار پیچیده و تکنولوژیک تمدن امروز است. دانشگاه جامع علمی کاربردی کلید قفس های ذهنی برای گشایش فرصت های نو برای انسان متعامل و یادگیرنده ؛ فارغ از هر سطحی از تحصیلات دانشگاهی است. انسان امروز در پیچیدگی های تخصصی تمدن مدرن نیازمند مهارت آموزی است.

 

به اعتقاد شما، آیا کاستی در ارتباط بین دانشگاه وصنعت، صرفا ناشی از کوتاهی نهادهای آموزش عالی است یا عوامل دیگری نیز در این میان دخیل هستند؟

امروز صرفا ارتباط دانشگاه و صنعت که یک حرف سنتی و قدیمی ومربوط به دهه 60 است، مطرح نیست. امروز ما مواجه با نیاز های بسیار پیچیده ومتنوع نسبت به نظام آموزش کشور، خصوصا آموزش عالی هستیم. نیازی که تعاملات وسیع بخشی و فرا بخشی را می طلبد. فرض کنید دانشگاه ها آخرین علوم و تکنیک ها را به داخل انتقال بدهند زمانی که سرمایه گذاری لازم و حمایت های کاربردی اتفاق نیفتد. به نظر نمی رسد کوتاهی این اتفاق بر عهده نظام آموزش عالی کشور باشد. ما نیازمند همکاری های چند جانبه و فرابخشی هستیم. آنچه که به صورتی در دانشگاه جامع اتفاق افتاده است. بخش خصوصی در وسعتی غیر قابل انتظار در میدان حضور یافته است. بخش های کسب و کار دولتی و عمومی هم در میدانند. امروز ما به یمن حضور دانشگاه جامع علمی - کاربردی در سطوح مختلف کسب و کار که مرزها و گستردگی آن متوقف در هیچ حیطه و افق ذهنی نیست از یک سو در اعتلای علم، مهارت و بنیان کردن فعالیت های اقتصادی بر مبنای تحقیق و توسعه و از سوی دیگر بنیان کردن مهارت ها بر پایه دانش و بینش علمی در کوشش هستیم و الحمدالله کشور برخوردار از نعمت این تلاش ها است. امروز به یمن حضور این دانشگاه در نزدیک به 850 مرکز و 418 رشته گروه شغلی از مباحث و قالب های سنتی و تجربی خارج شده ایم و بر بنیان های علمی و مهارتی استوار و پیکر بندی کرده ایم. این مجموعه، جمعیتی به گستره نزدیک به 1500000 نفر دانش آموخته و 500 هزار شاغل به تحصیل را تحت پوشش خود دارد. امروز دانشگاه جامع علمی- کاربردی ابعاد مختلفی را در بر گرفته که فرصت های مختلف و بی نظیری را در اختیار کشور قرار داده و بهره وری حداکثری از منابع و امکانات و ایجاد فرصت ها را برای جوانان و سایر اقشار علاقه مند و مشتاق رقم زده است.